Zezwolenie na pobyt czasowydrukuj

Kiedy cudzoziemiec może otrzymać zezwolenie na pobyt czasowy?

Cudzoziemiec planujący przebywać w Polsce dłużej niż 3 miesiące może ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy w Polsce. Zezwolenie na pobyt czasowy jest wydawane maksymalnie na 3 lata. Okres ważności zezwolenia może być jednak krótszy, jeżeli podstawa  ubiegania się o to zezwolenie wskazuje na zasadność pobytu krótszego..

UWAGA: Zezwolenia na pobyt czasowy nie przedłuża się samoczynnie. Jeśli cudzoziemiec chce pozostać w Polsce, musi ubiegać się o nowe zezwolenie.

Uwaga: Cudzoziemiec powinien opuścić Polskę przed upływem terminu ważności zezwolenia na pobyt czasowy, chyba że uzyskał inny, ważny dokument pozwalający mu na legalny pobyt w Polsce (np. kolejne zezwolenie na pobyt czasowy, zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE).

Procedura legalizacji pobytu czasowego toczy się w urzędzie wojewódzkim w wydziale właściwym ds. cudzoziemców w województwie, w którym mieszka cudzoziemiec.

Adresy urzędów można znaleźć tutaj ->

Aby uzyskać zezwolenie na pobyt czasowy, cudzoziemiec musi przedstawić udokumentowane powody, dla których chce przebywać w Polsce. Powodami takimi może być:

  1. Podjęcie lub kontynuacja pracy na terytorium Polski;
  2. Wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji (co oznacza wykonywanie pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji?);
  3. Wykonywanie pracy przez cudzoziemca delegowanego przez pracodawcę zagranicznego do Polski;
  4. Prowadzenie działalności gospodarczej w Polsce;
  5. Podjęcie lub kontynuacja studiów w Polsce;
  6. Odbycie kursu przygotowawczego do podjęcia nauki na studiach licencjackich, magisterskich, albo doktoranckich w języku polskim;
  7. Prowadzenie badań naukowych w Polsce;
  8. Przyjazd do członków rodziny obywatela Polski lub członka rodziny cudzoziemca;
  9. Bycie ofiarą handlu ludźmi, która przebywa w Polsce, podejmuje współpracę z organami prowadzącymi postępowanie w sprawie zwalczania handlu ludźmi oraz, która zerwała kontakty z osobami podejrzanymi o handel ludźmi;
  10. Zamiar dołączenia członka rodziny do obywatela państwa członkowskiego UE, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) lub Konfederacji Szwajcarskiej zamieszkującego w Polsce;
  11. Bycie niepełnoletnim dzieckiem cudzoziemca, który przebywa w Polsce na podstawie wizy krajowej lub zezwolenia na pobyt czasowy, jeżeli dziecko urodziło się w okresie ważności tej wizy krajowej lub zezwolenia na pobyt czasowy;
  12. Bycie małoletnim dzieckiem cudzoziemca będącym małżonkiem obywatela Polski i posiadającego zezwolenie na pobyt czasowy wydane dla członka rodziny obywatela Polski;
  13. Inne, ważne okoliczności, których istnienie zostanie udowodnione.

Od cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy są pobierane odciski linii papilarnych w celu zamieszczenia ich na karcie pobytu. 

Cudzoziemcy, którzy nie mogą ubiegać się o zezwolenie na pobyt czasowy

Odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi, gdy:

  1. Udzielono mu zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
  2. Przebywa w Polsce na podstawie wizy Schengen upoważniającej tylko do wjazdu do Polski w celu humanitarnym, z uwagi na interes państwa lub zobowiązania międzynarodowe,
  3. Przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, które było wydane ze względu na okoliczności wymagające krótkotrwałego pobytu,
  4. Udzielono mu zgody na pobyt tolerowany, zgody na pobyt ze względów humanitarnych, azylu, ochrony uzupełniającej lub ochrony czasowej lub nadano mu status uchodźcy w Polsce,
  5. Ubiega się o nadanie statusu uchodźcy lub o udzielenie azylu,
  6. Jest zatrzymany, umieszczony w strzeżonym ośrodku lub w areszcie dla cudzoziemców lub został wydany w stosunku do niego zakaz opuszczania kraju,
  7. Odbywa karę pozbawienia wolności lub jest tymczasowo aresztowany,
  8. Został zobowiązany do powrotu i nie upłynął jeszcze termin dobrowolnego powrotu określony w decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, także w przypadku przedłużenia tego terminu,
  9. Ma obowiązek opuścić Polskę w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja  o odmowie przedłużenia wizy, udzielenia zezwolenia na pobyt, nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej, o cofnięciu zgody na pobyt ze względów humanitarnych, stała się ostateczna,
  10. Przebywa poza granicami Polski (nie stosuje się w przypadku ubiegania się o kartę pobytu w celu łączenia rodzin),
  11. Przy składaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie złożył odcisków linii papilarnych w celu wydania karty pobytu.

Kiedy zezwolenie na pobyt czasowy może być cofnięte?

Zezwolenie na pobyt czasowy może zostać cofnięte, czyli unieważnione, gdy:

  1. Ustał cel pobytu, który był powodem wydania cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy,
  2. Przestał on spełniać wymogi udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy,
  3. Dane cudzoziemca zostały wpisane do wykazu cudzoziemców, których pobyt jest niepożądany w Polsce,
  4. Wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego,
  5. W postępowaniu w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy:
    a)      cudzoziemiec złożył wniosek zawierający nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje lub dołączył do wniosku dokumenty zawierające takie dane lub informacje, lub
    b)      cudzoziemiec zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo podrobił lub przerobił dokument w celu użycia go jako prawdziwego,
  6. Zalega w płaceniu podatków, z wyjątkiem przypadków, gdy uzyskał zgodne z prawem zwolnienie, odroczenie, rozłożenie na raty zaległych płatności lub wstrzymanie w całości wykonania decyzji instytucji odpowiedzialnej za pobieranie podatków,
  7. Cudzoziemcowi była wydana decyzja o zobowiązaniu do powrotu i nie zwrócił on kosztów związanych z wydaniem i wykonaniem tej decyzji, a koszty te zostały pokryte z budżetu państwa (co to jest decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu ->?),
  8. Podlega obowiązkowi leczenia, a nie wyraża zgody na to leczenie (obowiązkowemu leczeniu podlegają osoby chore na gruźlicę płuc, kiłę, rzeżączkę).

Powyżej są wymienione ogólne podstawy do cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy stosowane wobec każdego zezwolenia na pobyt czasowy. Dodatkowe podstawy do cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy są również przewidziane w przypadku konkretnych zezwoleń (na przykład, zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, zezwolenia na pobyt czasowy w celu podjęcia studiów, itd.). Informacje o dodatkowych podstawach cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy są dostępne poniżej, w części dotyczącej rodzajów zezwoleń na pobyt. 

Procedura ubiegania się o zezwolenie na pobyt czasowy

Zezwolenie na pobyt czasowy wydawane jest w urzędzie wojewódzkim w wydziale ds. cudzoziemców właściwym ze względu na miejsce zamieszkania cudzoziemca.

Adresy urzędów wojewódzkich można znaleźć tutaj ->

Od cudzoziemca ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy są pobierane odciski palców do celów umieszczenia ich na karcie pobytu (co to są odciski linii papilarnych->?)

W przypadku, gdy cudzoziemiec składa wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy podczas swojego legalnego pobytu w Polsce oraz jeśli wniosek nie zawiera braków formalnych, to wojewoda umieszcza w dokumencie podróży cudzoziemca odcisk stempla potwierdzającego złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Stempel ten legalizuje pobyt cudzoziemca w Polsce (nawet w przypadku, gdy skończy się ważność wizy czy poprzedniej karty pobytu) do dnia wydania decyzji w sprawie karty pobytu, a w przypadku odwołania się od decyzji negatywnej - do momentu, kiedy decyzja II instancji (tj. Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców) stanie się ostateczna.

Uwaga: Stempel ten nie uprawnia do podróżowania do innych krajów strefy Schengen lub Unii Europejskiej. Na podstawie stempla w paszporcie, cudzoziemiec może wyjechać do swojego kraju pochodzenia, natomiast nie będzie mógł  wrócić na tej podstawie do Polski - aby wjechać do Polski cudzoziemiec powinien uzyskać wizę.

Cudzoziemiec ubiegający się o zezwolenie na pobyt czasowy składa wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy osobiście. Jeżeli cudzoziemiec nie złoży wniosku osobiście (tylko np. przez pełnomocnika), to wojewoda wezwie go do osobistego stawiennictwa w urzędzie w terminie 7 dni (w celu pobrania przez władze odcisków palców od cudzoziemca). Jeśli cudzoziemiec do urzędu nie przyjdzie, jego wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania, tzn. procedura przyznania mu karty nie będzie kontynuowana.

Podstawowy zestaw dokumentów niezbędny do złożenia wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy:

    1. wypełniony wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy - 2 egzemplarze (wniosek dostępny jest tutaj->);
    2. ważny dokument podróży - 3 kserokopie + oryginał do wglądu (co należy robić w przypadku, gdy osoba nie posiada ważnego paszportu zagranicznego? ->);
    3. 4 aktualne, kolorowe, fotografie – wytyczne dotyczące fotografii są dostępne tutaj ->
    4. pisemna zgoda osób, które sprawują władzę rodzicielską nad małoletnim cudzoziemcem, ubiegającym  się o udzielenie zezwolenia.

Dodatkowo, należy przedstawić dokumenty, które potwierdzają dane zawarte we wniosku, oraz które potwierdzają cel pobytu cudzoziemca w Polsce. Złożenie możliwie kompletnego i wyczerpującego zestawu dokumentów przyspiesza następnie rozpatrzenie sprawy. Poniżej znajdują się informacje na temat procedury ubiegania się o konkretny rodzaj zezwolenia na pobyt czasowy oraz lista dokumentów, które są  wymagane przy ubieganiu się o to zezwolenie. Należy jednak mieć na uwadze fakt, iż urząd wojewódzki zawsze może poprosić o osobiste stawiennictwo i przedstawienie dodatkowych dokumentów, które potwierdziłyby deklarowany cel pobytu cudzoziemca w Polsce.

Długość procedury

Decyzja w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy powinna zostać wydana w przeciągu 1 miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – nie później niż w ciągu 2 miesięcy do dnia złożenia dokumentów.  

1 miesiąc trwa także postępowanie odwoławcze, licząc od dnia wpłynięcia odwołania do Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Do terminów tych nie jest wliczany okres zawieszenia postępowania oraz okres opóźnień spowodowanych z winy cudzoziemca albo z przyczyn niezależnych od UdsC.

Procedura ta może jednak ulec wydłużeniu. Wynika to z faktu, iż wojewoda ma obowiązek sprawdzić czy wjazd i pobyt cudzoziemca w Polsce nie stanowią zagrożenia dla obronności, bezpieczeństwa i porządku publicznego. Instytucje, do których się zwraca w tej sprawie, mają 30 dni na przekazanie informacji. Ponadto, z uwagi na indywidualny sposób rozpatrywania każdej sprawy, postępowanie może ulec wydłużeniu do czasu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.

Procedura odwoławcza

Cudzoziemiec niezadowolony z decyzji wojewody może odwołać się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (UdsC) w Warszawie, za pośrednictwem wojewody, który wydał decyzję. Pisemne odwołania należy składać w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.

Cudzoziemiec może zaskarżyć decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji.

Ważne: złożenie skargi do sądu administracyjnego nie legalizuje pobytu. Oznacza to, że cudzoziemiec, jeśli nie posiada innego, ważnego dokumentu upoważniającego go do pobytu w Polsce, powinien w takim przypadku wyjechać z Polski.

Opłata

Opłata skarbowa za rozpatrzenie sprawy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy wynosi 340 zł. Opłata ta jest zwracana w przypadku decyzji negatywnej na wniosek osoby.

Opłata skarbowa za rozpatrzenie sprawy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wynosi 440 zł.

W przypadku pozytywnej decyzji, należy zapłacić dodatkowo 50 zł za wydanie karty pobytu.

Koszty te można opłacić w kasie urzędu wojewódzkiego, w którym toczy się procedura lub przelać je na konto urzędu miasta. Informacje o numerze konta można uzyskać u właściwego wojewody.

Facebook