Pomoc socjalna udzielana cudzoziemcom ubiegającym się o status uchodźcy obejmuje:

- zakwaterowanie;

- całodzienne wyżywienie lub ekwiwalent pieniężny (dla dzieci do 3 roku życia lub uczęszczających do przedszkola/szkoły);

- kieszonkowe na drobne wydatki osobiste;

- stałą pomoc pieniężną na zakup środków czystości i higieny osobistej;

- jednorazową pomoc pieniężna lub bony towarowe na zakup odzieży i obuwia;

- naukę języka polskiego i podstawowe, niezbędne materiały;

- pomoce dydaktyczne dla dzieci korzystających z nauki i opieki w szkołach publicznych;

- pokrycie w miarę możliwości kosztów zajęć pozalekcyjnych i rekreacyjno-sportowych dla dzieci;

-  finansowanie przejazdów transportem publicznym odbywanych w celu wzięcia udziału w postępowaniu w sprawie nadania statusu uchodźcy lub w czasie leczenia / szczepień ochronnych, lub innych szczególnych przypadkach.

 

Pomoc w postaci świadczenia pieniężnego udzielana jest w uzasadnionych przypadkach (na przykład gdy jest to niezbędne, by zapewnić bezpieczeństwo cudzoziemcowi lub utrzymać więzi rodzinne).

Wniosek o pomoc socjalną w postaci świadczenia pieniężnego rozpatruje szef Urzędu ds. Cudzoziemców i także on podejmuje decyzję w sprawie ustania udzielania takiej pomocy.

Pomoc socjalną dla osób ubiegających się o nadanie statusu uchodźcy zapewnia się w okresie postępowania o udzielenie statusu uchodźcy oraz przez 2 miesiące od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w tej sprawie (lub 14 dni, gdy postępowanie zostało umorzone).

W przypadku chęci powrotu do kraju pochodzenia pomoc socjalna jest przedłużona do dnia, w którym cudzoziemiec ma wyjechać.

 

Z form pomocy opisanych powyżej wyłączone są jednak osoby, które:

− przebywają na terytorium Polski na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich;

− przebywają w placówce opiekuńczo-wychowawczej;

− przebywają w ośrodku strzeżonym lub areszcie przed wydaleniem z Polski;

− są tymczasowo aresztowane lub odbywają karę pozbawienia wolności.

W przypadkach innych niż osób wymienionych powyżej tego rodzaju pomocy socjalnej nie udziela się po 2 miesiącach od doręczonej decyzji w sprawie nadania statusu uchodźcy (lub po 14 dniach, jeśli postępowanie zostało umorzone)

− korzystają z pomocy uzupełniającej;

− przebywają na terytorium Polski na podstawie zgody na pobyt tolerowany.

 

Pomoc w dobrowolnym powrocie cudzoziemców obejmuje:

− pokrycie kosztów biletu na przejazd najtańszym środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu;

− pokrycie kosztów opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem potrzebnych wiz i zezwoleń;

− pokrycie części kosztów wyżywienia w podróży.

Decyzję w sprawie wniosku o pomoc w dobrowolnym powrocie wydaje szef Urzędu ds. Cudzoziemców i jest on także osobą odpowiedzialną za zorganizowanie dobrowolnego powrotu.

Pomocy w dobrowolnym powrocie udziela także Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM) – www.iom.pl

 

Pomocy socjalnej można pozbawić cudzoziemca, który w sposób rażący naruszył zasady współżycia społecznego w ośrodku. Decyzję taką wydaje szef Urzędu ds. Cudzoziemców; można się od niej odwołać. Pomoc socjalna może być także wstrzymana w przypadku, gdy cudzoziemcy korzystającego z pomocy socjalnej nie ma w ośrodku przez okres dłuższy niż 3 dni. Pomoc jest wtedy wstrzymana do czasu jego powrotu.