Wjazd do Polski
Wjeżdżając do Polski należy mieć ze sobą:
- ważny dokument podróży lub inny dokument potwierdzającego jego tożsamość i obywatelstwo - dotyczy to obywateli Unii Europejskiej oraz Norwegii, Islandii, Lichtensteinu lub Szwajcarii
- ważny dokument podróży i ważną wizę, jeśli jest wymagana - dotyczy to obywateli innych państw
- w przypadku przejazdu tranzytem przez Polskę do innego państwa – zezwolenie na wjazd do innego państwa lub zezwolenie na pobyt w innym państwie, jeśli jest to wymagane.
Na granicy cudzoziemiec może być pytany o cel i warunki pobytu w Polsce. Poza dokumentami podróży i ewentualnie wizą powinien mieć ze sobą:
- dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego na okres pobytu w Polsce – w przypadku wjazdu na podstawie wizy krajowej
- wystarczające środki utrzymania na czas pobytu oraz na powrót do kraju pochodzenia (patrz – Minimalne kwoty na pobyt i powrót)
Wymóg ten nie dotyczy osób, które wjeżdżają do Polski na podstawie:
Dokumentem poświadczającym możliwość utrzymania się podczas pobytu w Polsce może być zaproszenie (patrz – Zaproszenie)
- umowy międzynarodowej, która zwalnia cudzoziemca z obowiązku posiadania środków albo według której polskie organy państwowe i instytucje publiczne mają obowiązek pokrycia kosztów pobytu cudzoziemca lub
- wizy w celu repatriacji, lub
- wizy w celu wykonania pracy, lub
- wizy w celu korzystania z ochrony czasowej, lub
- wizy w celu udziału w postępowaniu w sprawie o udzielenie azylu, lub
- karty pobytu, lub
- wizy w celu korzystania z uprawnień związanych z Kartą Polaka.
Zaproszenie
Dokumentem potwierdzającym możliwość utrzymania się w czasie pobytu w Polsce może być zaproszenie. Zaproszenie takie może być wystawione przez:- obywatela polskiego mieszkającego w Polsce;
- obywatela Unii Europejskiej, Norwegii, Islandii, Lichtensteinu lub Szwajcarii mieszkającego na stałe w Polsce;
- innego cudzoziemca, który legalnie i nieprzerwanie mieszka na terenie Polski od co najmniej 5 lat lub posiada zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE;
- osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która ma w Polsce siedzibę. A więc może to być na przykład firma lub organizacja pozarządowa.
- dane zapraszającego: imię, nazwisko, data i miejsce urodzenia, obywatelstwo, adres zamieszkania, zawód, rodzaj, seria i numer dowodu tożsamości; lub: firma albo nazwa, nr REGON, siedziba;
- dane zapraszanego cudzoziemca: imiona, nazwisko, data i miejsce urodzenia, płeć, obywatelstwo, adres zamieszkania, seria i numer paszportu oraz ewentualnie stopień pokrewieństwa z zapraszającym;
- jeśli są zapraszani także członkowie rodziny cudzoziemca – również ich dane: imiona, nazwisko, data urodzenia i płeć małżonka oraz dzieci;
- zobowiązanie zapraszającego, że pokryje koszty pobytu i wyjazdu zapraszanego cudzoziemca, w tym także koszty ewentualnego leczenia oraz kosztów wydalenia z terytorium Rzeczpospolitej Polskiej;
- określenie czasu, na który zaprasza się cudzoziemca;
- nazwa organu, który dokonał wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń (z reguły dokonuje tego urząd wojewódzki wydział spraw cudzoziemskich; dokumenty składa się albo w samym urzędzie albo w jego delegaturze placówce zamiejscowej);
- data i numer wpisu zaproszenia do ewidencji zaproszeń;
- podpis zapraszającego .
Minimalne kwoty na pobyt i powrót
Minimalne kwoty na pobyt cudzoziemca w Polsce i jego powrót do kraju pochodzenia są różne ze względu na długość i cel pobytu.Jeżeli cudzoziemiec wjeżdża na teren Polski na okres nie dłuższy niż 3 dni, powinien posiadać środki utrzymania na pokrycie kosztów zakwaterowania, wyżywienia, tranzytu i powrotu do państwa pochodzenia, w wysokości co najmniej 300 złotych lub też równowartość tej kwoty w walutach obcych.
Jeżeli cudzoziemiec planuje pobyt w Polsce powyżej 3 dni powinni posiadać kwotę 100 zł na każdy dzień pobytu albo jej równowartość w walutach obcych.
Dokumentami potwierdzającymi posiadane tych środków mogą być:
- czek podróżny;
- kartę płatniczą, z której można skorzystać w Polsce wraz z zaświadczeniem o aktualnym stanie konta lub aktualnym wyciągu z historii rachunku;
- zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Polski, potwierdzone pieczęcią i podpisem upoważnionego pracownika banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, wystawione najpóźniej na miesiąc przed przekroczeniem granicy;
- oryginał zaproszenia (patrz – Zaproszenie);
- dokument potwierdzający przyznanie stypendium, w przypadku cudzoziemców wjeżdżających do Polski w celu podjęcia lub kontynuowania studiów, uczestniczenia w badaniach naukowych lub szkoleniach.
Dokumentami potwierdzającymi posiadanie przez cudzoziemca środków utrzymania mogą być:
- zaświadczenie o posiadaniu środków płatniczych w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej mających siedzibę na terytorium Polski, w wysokości co najmniej 1600 zł, potwierdzone pieczęcią i podpisem upoważnionego pracownika banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, wystawione najpóźniej na miesiąc przed przekroczeniem granicy;
- czek podróżny;
- karta kredytowa, z której cudzoziemiec będzie mógł skorzystać na terytorium Polski wraz z zaświadczeniem o wysokości limitu na karcie kredytowej;
- karta płatnicza wydana przez bank, z której cudzoziemiec będzie mógł skorzystać na terytorium Polski, wraz z zaświadczeniem o aktualnym stanie konta lub aktualnym wyciągiem z historii rachunku;
- zaproszenie (patrz – Zaproszenie);
- dokument potwierdzający przyznanie stypendium.
Cudzoziemiec wjeżdżający na terytorium Polski, który:
- jest uczestnikiem imprezy turystycznej, obozu młodzieżowego, zawodów sportowych,
- ma opłacone koszty pobytu w Polsce
- przyjeżdża do placówki leczniczo-sanatoryjnej
- jest uczestnikiem programu umożliwiającego wykonywanie wakacyjnej pracy na terytorium Polski, niestanowiącej głównego celu pobytu, uregulowanego umową międzynarodową, której Polska jest stroną
Dokumentami, które potwierdzać będą powyżej wymienione cele mogą być:
- dokument potwierdzający uczestnictwo w imprezie turystycznej, obozie młodzieżowym lub zawodach sportowych;
- dowód opłacenia kosztów pobytu w Polsce w zakresie obejmującym co najmniej koszty zakwaterowania i wyżywienia;
- skierowanie do placówki leczniczo-sanatoryjnej;
- wiza w celu udziału w programie wymiany kulturalnej lub edukacyjnej albo programie pomocy humanitarnej lub programie wakacyjnej pracy studentów, zawierająca nazwę programu zamieszczoną w polu "uwagi".
Mały ruch graniczny
Mieszkańcy stref przygranicznych w ramach małego ruchu granicznego mogą przekraczać granicę bez wizy, nawet gdy jest ona wymagana. Obecnie Polska ma podpisaną taką umowę z Ukrainą. W takim przypadku muszą oni jednak posiadać zezwolenie. Aby otrzymać zezwolenie na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego, składa się wniosek do polskiego konsula. Do wniosku należy dołączyć:- fotografię,
- dokument stwierdzający stałe zamieszkanie w strefie przygranicznej
- dokumenty potwierdzające powody częstego przekraczania granicy.
Na podstawie zezwolenia można przebywać na terenie Polski na warunkach określonych w zezwoleniu, a więc przez okres wskazany w zezwoleniu oraz jedynie w określonej w nim strefie przygranicznej.
Obowiązek wizowy
Poniżej wymienieni cudzoziemcy są zwolnieni z posiadania wizy na wjazd do Polski:- obywatele państw Unii Europejskiej oraz obywatele Islandii, Liechtensteinu, Norwegii i Szwajcarii – mają oni prawo do bezwizowego swobodnego przepływu ludności w ramach Unii Europejskiej/Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
- przez okres 90 dni od wjazdu do Polski obywatele nasępujących państw: Andora, Antigua i Barbadua, Argentyna, Autralia, Bahamy, Babaos, Brazylia, brunei, Chile, Chorwacja, Gwatemala, Honduras, Hong-Kong, Izrael, Japonia, Kanada, Korea Płd., Kostaryka, Makao, Malezja, Mauritius, Monako, Nikaragua, Nowa Zelandia, Panama, Paragwaj, Salwador, Saint Kitts i Nevis, San MArino, Seszele, Singapur, Urugwaj, USA, Watykan, Wenezuela. Należy pamiętać, że nie dotyczy to wjazdu na pobyt stały, w celu podjęcia pracylub innej działalności zarobkowej. W tych przypadkach należy ubiegać się o wizę.
Także członkowie załóg statków powietrznych są zazwyczaj zwolnieni z obowiązku wizowego. Warunkiem jest zapis w deklaracji generalnej oraz zlecenie na lot.
Pozostali cudzoziemcy, aby wjechać na teren Polski, muszą posiadać ważną wizę. Wniosek o wydanie wizy składa się do polskiego konsula. W szczególnych przypadkach, takich jak wydanie wizy na granicy, wiza może być wydana przez komendanta straży granicznej. Dotyczy to jedynie wizy jednolitej (patrz poniżej).
Są 3 rodzaje wiz:
a) wiza jednolita pobytowa (tzw. wiza Schengen) – umożliwia ona dowolną liczbę wjazdów do Polski pod warunkiem, że ani długość ciągłego pobytu, ani zsumowana długość kolejnych pobytów na terytorium państw obszaru Schengen nie przekracza 3 miesięcy w ciągu każdego okresu 6 miesięcy liczonego od dnia pierwszego wjazdu na to terytorium. Wiza ta oznaczona jest symbolem „C”;
b) wiza jednolita tranzytowa – umożliwia przejazd przez Polskę oraz inne państwa strefy Schengen do innego państwa spoza strefy Schengen. Tranzyt nie może być dłuższy niż 5 dni. Wiza ta oznaczona jest symbolem „B”. Wiza ta umożliwia także pobyt na lotnisku międzynarodowym w strefie tranzytowej. W takim przypadku jest oznaczona symbolem „A”;
c) wiza krajowa – wiza ta daje prawo do wjazdu i pobytu na terenie Polski lub kilku pobytów następujących po sobie. Wiza ta jest przeznaczona dla osób, które zamierzają być w Polsce dłużej niż 3 miesiące. W ramach tej wizy pobyt lub kilka pobytów liczonych łącznie nie mogą być dłuższe niż 1 rok w okresie ważności wizy. Jeśli cudzoziemiec, chce pozostać dłużej, musi po tym okresie ubiegać się o nową wizę. Wiza ta oznaczona jest symbolem „D”. Maksymalny okres ważności wizy jednolitej pobytowej lub krajowej wynosi 5 lat.
O wizę można się ubiegać pod warunkiem posiadania dokumentu podróży (paszportu), którego termin ważności przekracza o co najmniej 3 miesiące termin, w którym ma nastąpić wyjazd z Polski lub – w przypadku wizy jednolitej – z terytorium obszaru Schengen.
Wiza pobytowa oraz krajowa mogą być wydane między innymi w celu: turystycznym; odwiedzin; udziału w imprezach sportowych; prowadzenia działalności gospodarczej; prowadzenia działalności kulturalnej lub udziału w konferencjach międzynarodowych; wykonywania zadań służbowych; wykonywania pracy; odbycia studiów lub w innych celach naukowych; korzystania z ochrony czasowej; przyjazdu ze względów humanitarnych; ze względu na interes państwowy lub zobowiązania międzynarodowe; dołączenia do obywatela Unii Europejskiej lub państw EFTA lub przebywania z nim; udziału w programie wymiany kulturalnej lub edukacyjnej albo programie pomocy humanitarnej lub programie wakacyjnej pracy studentów.
Jedynie wiza krajowa może być wydana w celu udziału w postępowaniu w sprawie o nadanie azylu, repatriacji, korzystania z uprawnień wynikających z posiadania Karty Polaka lub realizacji zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony / zezwolenia na osiedlenie się / zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE.
Wniosek o otrzymanie wizy:
Aby otrzymać wizę na wjazd do Polski, należy złożyć do polskiego konsula wniosek. Formularz wniosku o wizę można pobrać ze strony Ministerstwa Spraw Zagranicznych - http://www.msz.gov.pl/Polski,wniosek,wizowy,1805.html
Do formularza należy dołączyć:
- po 2 fotografie osób, których dotyczy wniosek, o wymiarach 4,5cm x 3,5 cm;
- dokument potwierdzający okoliczności podane we wniosku (np. dotyczące celu podróży);
- w przypadku wniosku o wydanie wizy pobytowej - dokument potwierdzający pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium państw obszaru Schengen w wysokości co najmniej 30000 euro;
- w przypadku wniosku o wydanie wizy krajowej – dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego lub potwierdzający pokrycie przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Polski przez okres planowanego pobytu w Polsce.
Jeśli cudzoziemiec ubiega się o wizę w celu wykonywania pracy, musi przedstawić zezwolenie na pracę w Polsce albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane. (patrz rozdział praca)
Za przyjęcie i rozpatrzenie przez konsula wniosku o wydanie wizy należy uiścić opłatę konsularną (60 euro w przypadku wiz jednolitych, jak i krajowych). Opłatę konsularną należy uiścić przed złożeniem wniosku o wydanie wizy. Opłata ta nie jest zwracana w przypadku odmowy wydania wizy.
Odmowa wydania wizy
Konsul może odmówić cudzoziemcowi wydania wizy w poniższych przypadkach:
- jeśli dane cudzoziemca znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
- w przypadku wniosku o wydanie wizy jednolitej, jeśli cudzoziemiec:
- nie posiada ważnego dokumentu podróży lub innych dokumentów uprawniających do przekroczenia granicy Schengen;
- nie jest w stanie przedstawić celu i warunków planowanego pobytu oraz nie posiada wystarczających środków utrzymania, zarówno na czas pobytu oraz na powrót do kraju pochodzenia lub na tranzyt do innego państwa lub też nie ma możliwości uzyskania takich środków zgodnie z prawem;
- jest osobą, której dane znajdują się w rejestrze osób niepożądanych w strefie Schengen
- jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych
- w przypadku wniosku o wydanie wizy krajowej, jeśli:- nie jest w stanie przedstawić celu i warunków planowanego pobytu oraz nie posiada wystarczających środków utrzymania, zarówno na czas pobytu oraz na powrót do kraju pochodzenia lub na tranzyt do innego państwa lub też nie ma możliwości uzyskania takich środków zgodnie z prawem;
- jest osobą, której dane znajdują się w rejestrze osób niepożądanych w strefie Schengen
- jest uważana za osobę stanowiącą zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa wewnętrznego, zdrowia publicznego lub stosunków międzynarodowych
- nie posiada wystarczających środków utrzymania na okres pobytu w Polsce;
- nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Polski ważnego przez okres pobytu w Polsce;
- zachodzi obawa, że wydanie wizy mogłoby spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa i porządku państwa lub naruszałoby to interes Polski;
- okres ważności dokumentu podróży (paszportu) upływa wcześniej niż 3 miesiące przed upływem ważności wnioskowanej wizy;
- we wniosku lub w dołączonych do niego dokumentach są fałszywe informacje;
- cudzoziemiec w postępowaniu o wydanie wizy zeznał nieprawdę lub zataił istotne informacje lub też nie uzasadnił celu lub warunków planowanego pobytu.
Decyzja wydana przez konsula o odmowie wydania wizy jest ostateczna.- nie posiada ubezpieczenia zdrowotnego lub potwierdzenia pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Polski ważnego przez okres pobytu w Polsce;
- zachodzi obawa, że wydanie wizy mogłoby spowodować zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa i porządku państwa lub naruszałoby to interes Polski;
- okres ważności dokumentu podróży (paszportu) upływa wcześniej niż 3 miesiące przed upływem ważności wnioskowanej wizy;
- we wniosku lub w dołączonych do niego dokumentach są fałszywe informacje;
- cudzoziemiec w postępowaniu o wydanie wizy zeznał nieprawdę lub zataił istotne informacje lub też nie uzasadnił celu lub warunków planowanego pobytu.
Przedłużanie wizy
Wiza jednolita pobytowa lub krajowa mogą być przedłużone pod warunkiem, że:
- przemawia za tym ważny interes zawodowy lub osobisty cudzoziemca albo względy humanitarne oraz
- zdarzenia, które są przyczyną ubiegania się o przedłużenie wizy, są niezależne od woli cudzoziemca i nie można ich było przed wydaniem wizy przewidzieć;
- okoliczności sprawy nie wskazują, że cel pobytu cudzoziemca w Polsce będzie inny niż deklarowany;
- nie zachodzą okoliczności, będące przesłanką do odmowy wydania wizy (patrz - Odmowa wydania wizy).
W przypadku, gdy cudzoziemiec przebywa w szpitalu i ze względu na jego stan zdrowia nie może być przewieziony do innego kraju, wiza jest przedłużona do dnia, w którym jego stan zdrowia pozwoli na opuszczenie Polski.
Wniosek o przedłużenie wizy można złożyć co najmniej 7 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej pobytowej lub 14 dni – w przypadku posiadania wizy krajowej. W celu przedłużenia wizy należy złożyć wniosek z dołączeniem dokumentów wymienionych w rozdz. Wniosek o wizę. Decyzję o przedłużeniu wizy podejmuje wojewoda. Wniosek należy złożyć do wydziału spraw cudzoziemców urzędu wojewódzkiego.
Za przedłużenie wizy pobierana jest opłata. Opłata ta w przypadku przedłużenia wizy jednolitej pobytowej wynosi 60 euro, a za przedłużenie wizy pobytowej krajowej – 406 zł.
Unieważnienie wizy
Wiza zostaje unieważniona, jeżeli:
- dane cudzoziemca znajdą się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terenie Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
- wjazd cudzoziemca na teren Polski może stanowić zagrożenie bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego lub naruszać interes Polski;
- okres ważności dokumentu podróży cudzoziemca upływa wcześniej niż 3 miesiące przed upływem okresu ważności posiadanej wizy;
- cudzoziemiec we wniosku o wydanie wizy lub w dołączonych dokumentach przedstawił nieprawdziwe informacje, zeznał nieprawdę, lub przedstawił fałszywe dokumenty.
Ponadto, wiza może zostać unieważniona, jeśli cudzoziemiec nie przedstawił wystarczających dokumentów potwierdzających cel i warunki planowanego w Polsce pobytu.
Decyzję o unieważnieniu wizy jednolitej pobytowej oraz wizy krajowej podejmuje komendant placówki lub oddziału straży granicznej. Od decyzji takiej można się odwołać do komendanta głównego straży granicznej – www.strazgraniczna.pl
Więcej informacji na temat wjazdu do Polski udzielają polskie placówki dyplomatyczne. Baza teleadresowa placówek dyplomatycznych znajduje się na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych - http://bazateleadresowa.poland.gov.pl/index.php?document=20
