Jesteś na:
Strona główna Repatriacja Przebieg repatriacji Jak spełnić warunki do osiedlenia się?

Jak spełnić warunki do osiedlenia się?drukuj

Żeby spełnić warunki do osiedlenia się należy wykazać, że w Polsce mamy gdzie mieszkać i z czego się utrzymać. Zamieszkać możemy w mieszkaniu własnym, wynajętym, zapewnionym przez gminę lub udostępnionym przez najbliższą rodzinę (przodka lub potomka w linii prostej np. rodzica, babcię/dziadka czy też dziecko, wnuczkę/wnuka itd. albo rodzeństwo). Źródłem utrzymania może być wynagrodzenie za pracę, emerytura lub renta czy też inne środki np. oszczędności, darowizny.

Przykłady możliwych sposobów spełnienia warunków do osiedlenia się:

  1. Repatriacja na podstawie anonimowego (bezimiennego) zaproszenia od gminy bez imiennego wskazania repatriantów – gmina decyduje się zaprosić repatrianta z rodziną bez wskazywania konkretnej zapraszanej osoby, a jedynie określając warunki, jakie może zapewnić i kryteria, których spełnienia oczekuje (np. liczba osób w rodzinie, wykonywany zawód itp.); Zaproszenie jest przekazywane przez gminę do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, gdzie po rejestracji w bazie „Rodak” jest przekazywane za pośrednictwem konsula RP do pierwszej rodziny z listy oczekujących, która spełnia warunki określone przez gminę w zaproszeniu (w kolejności złożenia wniosków o repatriację, ale z zachowaniem pierwszeństwa dla osób deportowanych i prześladowanych z przyczyn narodowościowych lub politycznych, których wiek i zły stan zdrowia uzasadnia szybką repatriację) Przyjęcie tego zaproszenia stanowi spełnienie wymogu posiadania w Polsce warunków do osiedlenia się. Niestety liczba zaproszeń kierowanych do repatriantów w tym trybie jest mała, a kolejka oczekujących duża (trafiają do niej wszystkie osoby z promesami wizy repatriacyjnej). Nie brakuje osób, które czekają w kolejce już ponad 10 lat.
  2. Repatriacja na podstawie zaproszenia od gminy dla wskazanych imiennie osób – gmina decyduje się na zaproszenie konkretnych repatriantów. Osoby posiadające promesy wizy repatriacyjnej mogą same zwracać się do gmin z prośbą o pomoc w spełnieniu warunków osiedlenia się i zaproszenie ich do Polski. Zapraszając konkretnego repatrianta gmina nie korzysta z pomocy finansowej z budżetu państwa przy zapewnieniu mu mieszkania. W tym przypadku gmina sama decyduje, jakimi kryteriami kieruje się podejmując decyzję o tym, kogo zaprosić.  Złożenie wniosku o zaproszenie bezpośrednio do konkretnej gminy nie powoduje wykluczenia z listy oczekujących na przyznanie anonimowego zaproszenia w sposób opisany w pkt 1.
  3. Repatriacja samodzielna – repatriant sam zapewnia sobie mieszkanie i źródło utrzymania. Ponieważ ilość przydzielanych zaproszeń, zarówno anonimowych, jak i imiennych, jest w stosunku do kolejki oczekujących bardzo niewielka, warto rozważyć samodzielną repatriację. W jej przypadku składamy taki sam wniosek o wizę repatriacyjną, na tych samych zasadach musimy dowieść polskie pochodzenie. Różnica dotyczy spełnienia warunków do osiedlenia się – musimy sami udowodnić, że mamy gdzie mieszkać i z czego się utrzymać. I nie jest wcale konieczne posiadanie mieszkania na własność – wystarczy np. sporządzona u notariusza umowa najmu lub użyczenia lokalu mieszkalnego na okres minimum 12 miesięcy lub umowa przedwstępna kupna/sprzedaży nieruchomości oraz posiadanie środków na jej zakup. Potwierdzeniem źródła utrzymania może być np. zobowiązanie przyszłego pracodawcy do zatrudnienia repatrianta przez minimum rok po przybyciu do Polski (repatrianci po przyjeździe do Polski mogą legalnie pracować bez jakichkolwiek dodatkowych pozwoleń), minimum roczna umowa o pracę (nie ma tutaj wymogu sporządzania jej u notariusza), polska emerytura lub renta, do której nabywają prawo repatrianci w wieku emerytalnym, według polskiego prawa. Co ważne samodzielna repatriacja daje repatriantowi takie same prawa, jak repatriacja na podstawie zaproszenia. Nie wyklucza na przykład korzystania ze specjalnej pomocy mającej na celu usamodzielnienie na rynku pracy. Nie zmienia sytuacji członków rodziny repatrianta, którzy nie posiadają polskiego obywatelstwa. Daje natomiast pełną swobodę wyboru miejsca zamieszkania w Polsce np. w pobliżu przebywających już tam dzieci lub innych członków rodziny. Korzystając z tej formy repatriacji osoba dysponująca już promesą wizy repatriacyjnej, musi przedstawić konsulowi RP (jeśli przebywamy poza granicami Polski) lub MSW (jeśli przebywamy w Polsce) dokumenty wykazujące, że spełniła warunki do osiedlenia się w Polsce. Jeżeli zostaną one pozytywnie zweryfikowane przez MSW, wówczas konsul otrzyma informację o spełnieniu przez wnioskodawcę warunków do osiedlenia się co pozwoli  mu na wydanie wizy repatriacyjnej. Istnieje możliwość wystąpienia z wnioskiem do Departamentu Konsularnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych o wyznaczenie innego polskiego urzędu konsularnego do wydania wizy repatriacyjnej. Ta droga może być dużym ułatwieniem dla osób, które przebywają już od jakiegoś czasu w Polsce i podjęły pracę np. na podstawie Karty Polaka. Dla nich wyjazd do Kazachstanu wyłącznie w celu uzyskania wizy repatriacyjnej wymagałby sporego nakładu czasu i pieniędzy, którego mogą w ten sposób uniknąć.
Facebook