Jesteś na:
Strona główna Przyjazd i pobyt w Polsce członka rodziny Wjazd i pobyt członków rodziny obywatela Polski

Wjazd i pobyt członków rodziny obywatela Polskidrukuj

W procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy dla członków rodziny obywatela Polski, za członka rodziny uważa się:

  1. cudzoziemca będącego w uznanym przez polskie prawo związku małżeńskim, oraz
  2. nieletnie (tj. poniżej 18 roku życia) dziecko cudzoziemca (w tym także przysposobione), małżonka obywatela polskiego posiadającego już pobyt czasowy przyznany mu jako członkowi rodziny Polaka.

Więcej informacji na temat tego, kto jest uważany za członka rodziny jest dostępne tutaj ->

Również cudzoziemiec, który był członkiem rodziny obywatela Polski do momentu:

  • orzeczenia rozwodu lub separacji, (jeśli rozwiedziony małżonek wykaże, że przemawia za tym jego ważny interes.),
  • owdowienia cudzoziemca,
  • śmierci rodzica nieletniego dziecka, o którym mowa w punkcie drugim powyżej, gdy przemawia za tym ważny interes tego dziecka

może otrzymać kolejne zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Polski. W takim przypadku zezwolenie udzielane jest jednorazowo, na okres nie dłuższy niż 3 lata.

Wojewoda może także udzielić zezwolenia na pobyt członka rodziny w przypadku związków nieformalnych, a więc nie-małżeństw, jednak w tym wypadku cudzoziemiec musi wykazać, że:

  • prowadzi z obywatelem Polski życie rodzinne,
  • posiada ubezpieczenie zdrowotne na terytorium Polski,
  • posiada regularne i stabilne źródło dochodu.

Ponadto dopuszczalna jest sytuacja, w której wojewoda może udzielić zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi będącemu innym członkiem rodziny obywatela polskiego (np. kuzyn, rodzic), niż wskazany powyżej ze względu na:

  1. zależność finansową od obywatela polskiego lub pozostawanie z nim w gospodarstwie domowym w kraju, z którego przybył cudzoziemiec, lub
  2. poważne względy zdrowotne wymagające osobistej opieki ze strony obywatela Polski.

W tym wypadku cudzoziemiec musi również wykazać, że:

  • posiada ubezpieczenie zdrowotne na terytorium Polski,
  • posiada regularne i stabilne źródło dochodu.

Więcej informacji i przykładów dotyczących łączenia rodzin jest dostępne tutaj ->

Procedura uzyskania zezwolenia

Zezwolenie na pobyt czasowy dla członka rodziny obywatela Polski jest udzielane przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca.

Adresy urzędów wojewódzkich są dostępne tutaj ->

Uwaga: Wniosek o uzyskanie zezwolenia na pobyt czasowy można złożyć wyłącznie w Polsce. Robi to osobiście cudzoziemiec. Nie ma możliwości wnioskowania o to zezwolenie za granicą, za pośrednictwem polskich konsulatów.

Dokumenty niezbędne do złożenia wniosku:

w wypadku małżonka:

  • aktualny odpis aktu małżeństwa wydany nie wcześniej niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku;
  • kopię dowodu osobistego małżonka wraz z oryginałem do wglądu;

w wypadku niepełnoletniego dziecka:

  • akt urodzenia dziecka;
  • zgodę osób, które sprawują władze rodzicielską nad nieletnim cudzoziemcem, ubiegającym się o udzielenie zezwolenia;
  • dokumenty potwierdzające posiadanie przez rodzica, który pozostaje w związku małżeńskim z obywatelem polskim zezwolenia na pobyt czasowy.

Wszystkie dokumenty powinny być:

  • złożone w języku polskim w oryginałach lub w kserokopii wraz z oryginałami do wglądu;
  • w przypadku ich sporządzenia w języku obcym – przetłumaczone na język obcy przez tłumacza przysięgłego.

Ważne: Cudzoziemiec–członek rodziny obywatela polskiego (małżonek, niepełnoletnie dziecko) nie musi wykazywać przy składaniu wniosku o uzyskanie zezwolenia na pobyt czasowy posiadania ubezpieczenia zdrowotnego, ani stabilnego i regularnego źródła dochodu, jak i zapewnionego w Polsce miejsca zamieszkania. Nie musi też tego wykazywać obywatel Polski, do którego on dołącza.

W okresie 1 miesiąca od złożenia kompletu dokumentów powinna być wydana decyzja w sprawie udzielania zezwolenia na pobyt czasowy. W określonych przypadkach termin ten może zostać przez wojewodę wydłużony.

Ważne: Nie można nie udzielić zezwolenia cudzoziemcowi–małżonkowi obywatela Polski wyłącznie dlatego, że jego pobyt w Polsce jest nieudokumentowany. Gdy dane cudzoziemca widnieją w rejestrze SIS w celu odmowy wjazdu, w szczególnych przypadkach (np. ze względów humanitarnych) możliwe jest udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia z obywatelem polskim.

Zezwolenie na pobyt czasowy w celu połącznia z rodziną jest udzielane maksymalnie na 3 lata.

Tryb odwoławczy

Od decyzji wojewody służy odwołanie do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców w Warszawie za pośrednictwem wojewody, który rozpatrywał sprawę. Pisemne odwołanie należy składać w nieprzekraczalnym terminie 14 dni od daty otrzymania zaskarżonej decyzji.

Cudzoziemiec może także zaskarżyć decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji.

Ważne: złożenie skargi do sądu administracyjnego nie legalizuje pobytu. Oznacza to, że cudzoziemiec, jeśli nie posiada innego, ważnego dokumentu upoważniającego go do pobytu w Polsce, powinien w takim przypadku wyjechać z Polski.

Opłata

  • 340 zł – opłata za rozpatrzenie sprawy płatna w momencie złożenia wniosku.
  • 50 zł – opłata za wydanie karty pobytu płatna w momencie odbioru decyzji pozytywnej (wzór karty pobytu->).

Kartę pobytu można odebrać tylko osobiście. Od cudzoziemca pobierane są odciski linii papilarnych w celu wydania mu karty pobytu.

Facebook